Tri palë zgjedhje radhazi kanë prodhuar pothuajse të njëjtin rezultat: qytetarët vazhdojnë t’ia japin besimin e parë Vetëvendosjes, ndërsa opozita vazhdon të mbetet larg pritjeve të saj. Kjo ngre një pyetje të thjeshtë: kush është përgjegjës për këto humbje të njëpasnjëshme?
Shkruan: Shyqeri Musliu
Në sport, kur një ekip humb tri herë radhazi, nuk fajësohen gjithmonë gjyqtarët, moti apo kundërshtari. Fillimisht analizohet vetvetja. Çfarë nuk po funksionon? Ku janë gabimet? Çfarë duhet ndryshuar?
E njëjta logjikë vlen edhe në politikë. Nëse qytetarët vazhdojnë të votojnë në të njëjtën mënyrë, atëherë ndoshta problemi nuk është vetëm te kundërshtari, por edhe te mungesa e një alternative bindëse nga opozita.
Një nga temat që ka ndikuar dukshëm në opinionin publik gjatë viteve të fundit është lufta kundër krimit dhe korrupsionit. Pavarësisht debateve politike, një pjesë e konsiderueshme e qytetarëve vazhdon të kërkojë më shumë transparencë, llogaridhënie dhe sundim të ligjit. Për shumë qytetarë, kjo mbetet një prej çështjeve kyçe që përcakton orientimin e votës së tyre. Opozita nuk mund ta anashkalojë këtë realitet, por duhet të ofrojë zgjidhje konkrete dhe bindëse se si do ta avancojë më tej luftën kundër krimit të organizuar dhe korrupsionit.
Nëse vendi do të shkonte përsëri në zgjedhje, shumë indikatorë politikë sugjerojnë se Vetëvendosja do të mbetej forca kryesore politike, madje me potencial për ta rritur edhe më tej mbështetjen elektorale. Kjo nuk ndodh rastësisht. Kjo ndodh sepse një pjesë e madhe e qytetarëve ende nuk po sheh një alternativë tjetër që i bind më shumë.
Një element tjetër që nuk duhet nënvlerësuar është konteksti ndërkombëtar. Në një periudhë me sfida të shumta gjeopolitike dhe të sigurisë në rajon, partnerët strategjikë të Kosovës, veçanërisht Shtetet e Bashkuara të Amerikës, kanë interes të shohin institucione funksionale dhe një qeveri stabile. Për dallim nga periudhat e tjera, fokusi ndërkombëtar pritet të jetë më i madh në drejtim të formimit të institucioneve dhe garantimit të stabilitetit politik.
Kjo lidhet drejtpërdrejt me interesat strategjike të Kosovës në fushën e sigurisë, zhvillimit ekonomik dhe energjisë. Investimet në sektorin energjetik, forcimi i kapaciteteve të sigurisë, thellimi i partneritetit me aleatët perëndimorë dhe avancimi i pozitës ndërkombëtare të Kosovës kërkojnë institucione të qëndrueshme dhe vendimmarrje efektive.
Po ashtu, aspirata e Kosovës për integrim të plotë në strukturat euroatlantike, përfshirë afrimin gradual drejt standardeve dhe mekanizmave të NATO-s, kërkon stabilitet të brendshëm politik dhe koordinim të ngushtë me partnerët strategjikë. Këto procese nuk mund të mbeten peng i krizave të vazhdueshme politike.
Prandaj, në vend të kërkimit të fajtorëve te të tjerët, opozita duhet të reflektojë: të rinovojë ekipet, të sjellë ide të reja, të ndërtojë besim dhe të ofrojë vizion që i flet qytetarit të zakonshëm.
Po ashtu, realiteti politik kërkon kompromis. Në sistemet parlamentare, koalicionet janë pjesë e demokracisë. Partitë që refuzojnë çdo bashkëpunim dhe mbesin të izoluara rrezikojnë të humbin relevancën politike me kalimin e kohës.
Në fund, populli po jep një mesazh të qartë në çdo proces zgjedhor. Pyetja nuk është çfarë po thotë populli. Pyetja është: a po e dëgjon dhe a po e kupton opozita këtë mesazh?
Koha do ta tregojë, por një gjë është e sigurt: qytetari është arbitri i vetëm që vendos fituesin dhe humbësin.
